Arthur Schopenhauer (1788–1860) był niemieckim filozofem znanym z pesymistycznego spojrzenia na świat i życia. Uważany jest za jednego z najważniejszych myślicieli XIX wieku, który wywarł ogromny wpływ na filozofię, psychologię, literaturę i sztukę.

Schopenhauer twierdził, że światem rządzi ślepa, irracjonalna siła – „wola życia” (der Wille zum Leben), która popycha wszystkie istoty do działania, cierpienia i walki o przetrwanie. W jego filozofii człowiek jest istotą zdominowaną przez pragnienia i popędy, które nigdy nie dają pełnego zaspokojenia – dlatego życie, według niego, nieuchronnie wiąże się z cierpieniem.

W dziele „Świat jako wola i przedstawienie” (Die Welt als Wille und Vorstellung, 1818) Schopenhauer opisał świat jako podwójną rzeczywistość: z jednej strony istnieje on jako nasze wyobrażenie (to, jak go postrzegamy), a z drugiej – jako wola, czyli wewnętrzna siła napędowa bytu.

Mimo swojego pesymizmu, Schopenhauer wskazywał drogi ucieczki od cierpienia: sztukę, kontemplację estetyczną, współczucie oraz ascezę, które pozwalają chwilowo wyciszyć wolę.

Jego idee zainspirowały wielu twórców, m.in. Fryderyka Nietzschego, Zygmunta Freuda, Richarda Wagnera oraz licznych artystów epoki modernizmu.